Vidaların veya cıvataların, uçağın üreticisi tarafından belirlenen belirli bir sıkılık derecesinde (kuvvetle) sıkılmasını sağlayan özel ayarlı tornavida.

Günümüz yolcu uçaklarında yaygın olarak kullanılan, hem öndeki büyük fanı sayesinde yüksek hava akımı üreten hem de jet motoru prensibiyle çalışan güçlü bir motor türü.

Uçak motorunun ön kısmında bulunan ve havayı içeri emerek motorun içine veya dışına yönlendiren devasa pervanelerin her bir kanadı.

Metal malzemelerin sürekli tekrarlanan yük, titreşim veya gerilmelere maruz kalması sonucu zamanla dayanıklılığını yitirerek gözle zor görülen çatlaklar oluşturması ve kırılma noktasına gelmesi.

Sıvıların veya gazların akışını engellemek, serbest bırakmak veya yönünü kontrol etmek için açılıp kapanan vana benzeri mekanik parça.

Açılımı 'Aircraft Maintenance Manual' (Uçak Bakım El Kitabı) olan, uçağın üreticisi tarafından hazırlanan ve her türlü bakım, onarım ve parça değişiminin nasıl yapılacağını adım adım anlatan resmi teknik kılavuz.

Uçağın yerde durmasını, taksi yapmasını, kalkmasını ve piste güvenle inmesini sağlayan tekerlekler, amortisörler ve bunlara bağlı mekanik sistemlerin bütünü.

Havalimanlarında uçakların park ettiği, yakıt aldığı, yolcu veya yük indirip bindirdiği ve bakımlarının yapıldığı özel beton alan.

Uçağın dış gövdesinde bulunan, uçuş esnasında karşıdan gelen hava akımının basıncını ölçerek uçağın hızını ve yüksekliğini hesaplamaya yarayan hassas, boru şeklindeki algılayıcı.

Uçaklarda kullanılan navigasyon, iletişim, gösterge ve otomatik uçuş kontrolü gibi tüm elektronik sistemlerin genel adı.